Home

(ho)oplevering

Image

Ik sta onder mijn eigen warme douche en geniet daar zo enorm van!
Ik sop me in en zie de butsen en muggenbeten op mijn armen en benen, ja: dat ga ik niet missen, denk ik glimlachend....
Dat geldt ook voor de enorme regenbuien die we hebben meegemaakt, het continu wachten, wachten, wachten, de wispelturige elektra en het zand wat (zeker na een ritje op de boda) echt overal gaat zitten.
Ik was mijn haar, het lijkt wel touw en ik ga vanmiddag een afspraak maken bij de kapper.

In gedachten ga ik terug naar twee maanden geleden, toen we aan de voet stonden van zeven weken Uganda.
De weken zijn omgevlogen!

“Wát ga je doen?” was een veel gestelde vraag die ik kon beantwoorden met: een lagere school en kinderopvang realiseren in Masaka, Uganda.
“Hoe dan?”
Daar had ik niet precies een antwoord op, maar dat het zou lukken, stond voor mij vast.

share the passion school , zo goed als klaar!

Image

Na een indrukwekkende safari in het weekend, waarbij Uganda heeft kunnen en mogen laten zien hoe mooi ze is, startten we maandag met onze laatste week.
De ochtend begint met een verrassing: nadat we tot de ontdekking waren gekomen dat onze tuinkat Wessel een vrouwtje bleek te zijn, ze ook nog zwanger was, bevalt ze in de vroege ochtend van twee kittens. Helaas overleven ze het allebei niet....

Op school aangekomen worden we wederom aangenaam verrast: een groot deel van de buitenboel is geschilderd; de uitstraling is a-ma-zing! Wat kleur toch kan doen!
Helaas is de verf op, maar dat kan zo verholpen worden: hop, op de boda en naar de doe-het-zelf-winkel voor meer grondverf, metaalverf en muurverf en de mannen kunnen weer aan het werk!
Bij de tuin aangekomen zien we dat er in het weekend is doorgewerkt en de tuin heeft al twee plateaus waardoor het niet moeilijk is om het eindresultaat voor ons te zien.

En...door!

Image

Vorig weekend Mirelle opgehaald en een fantastisch relaxed weekend in Jinja doorgebracht waar we onder andere de oorsprong van de Nijl bezoeken.
Het is zo fijn dat ze er is!
Want ondanks alle verhalen en de vele foto’s die ze van mijn eerdere trips kent, blijft hier zíjn toch anders.
Het is zelf zien, voelen, ervaren en binnen een paar dagen begrijpt ze mijn liefde voor Afrika/Uganda
Uiteraard sluit ze aan bij ons project: de share the passion school.
Terugblik afgelopen week: We horen dat de aannemer weer vrij is en dat is mooi want het werk is wat vertraagd doordat hij er niet was...
Oorzaak van zijn vastzitten is een grond kwestie vergelijkbaar met onze grond aankoop en het gesteggel met de buurvrouw en hij wilde het oplossen en werd opgepakt.
Na verhoor wordt hij weer vrijgelaten en kan hij weer bij ons aan de slag.

back to school!

We mogen doorrijden als we 1000 shilling betalen en op het moment dat er in mijn hoofd van alles gaande is (tuurlijk betalen we dat kwartje, als je maar van mijn tas afblijft, maar ook: wie ben jij om ons te chanteren?) vist onze boda chauffeur 1000 shilling uit zijn broekzak, overhandigt dit en we kunnen doorrijden.
Later horen we dat dit soms wordt gedaan en dat het lastig te voorkomen is, het hangt een beetje van de situatie (en van jezelf af) of je wel of niet betaalt.
Laat duidelijk zijn dat we nooit een moment van angst hebben (gehad), meer wat verbazing en ik voel me nog steeds dag en dagelijks welkom in het mooie Uganda.
Een paar keer per week, als we aan de praat raken en vertellen wat we hier komen doen, worden onze handen geschud en worden we uitgebreid bedankt.

meten is weten

Image

Maandagochtend worden we, bij het betreden van de school, positief verrast: de dakplaten zijn allemaal vernieuwd en zo goed als alle goten zijn bevestigd, de elektramensen hebben alle ruimtes voorzien van elektra, de peertjes hangen al en alle ramen zijn geplaatst.
Nu is het wachten op een druk op de knop van het water en elekra bedrijf maar dat schijnt vandaag niet te lukken door een voor ons onbekende reden.
Nou ja, als het ergens deze week maar in orde komt.
Geen nieuws van de buurvrouw, de prijs blijft 10 miljoen en ze lijkt (ondanks ons geduld) niet te vermurven.

Wij gaan aan de slag met het in de grondverf zetten van de bestaande stoeltjes en de twee tafels die zijn geleverd, wat een verschil zal dat zijn als straks al het meubilair één kleur heeft!
We verzetten die dag een klein bergje en gaan tevreden naar huis.

de vrouw van 8 miljoen

Image

Samantha houdt ons staande over het water en elektra en vraagt: kan beiden worden aangelegd terwijl de dakdekker en de aannemer bezig zijn?
Ik knipper vier keer met mijn ogen en denk: in zo’n tempo gaat de verbouwing wel erg snel en antwoord: geen idee, misschien even overleggen met de aannemer?
Een paar uur later hebben we nog meer mensen binnen de school en het is prachtig om te zien hoe niet alleen de ingehuurde mannen en vrouwen hun best doen, maar ook bijna de gehele familie van Samantha mee helpt.

doe het zelf en samen

Image

In het weekend keuren we het investeringsplan goed, dat wil zeggen: we investeren in het hoognodige (10 miljoen, ca 2600 euro)

De werkweek begint goed! Ons “team”wordt versterkt door vrijwilligster Annemieke die eerst naar een ander project zou gaan maar daar is ze de enige vrijwilliger dus haakt ze bij ons aan.
En dat is super fijn want Annemieke volgt de PABO en kan dus vanuit haar kennis en achtergrond ideeen aanleveren voor de school en handvatten voor Esther/de leraren.
Maandag begint met een boda rit naar Joseph voor een aanbetaling zodat hij materialen kan kopen en kan starten met onze bestelling van meubilair.
We vragen hem te starten met de hoge box en de kast omdat we de hoogte van de stoeltjes nog niet weten.

gaan we miljoenen investeren?

Image

Na een voor ons rustige eerste week waar we vooral de dames en heer van Cepo en Share the Passion school aan het (denk) werk hebben gezet, gaan we na een emotioneel weekend (door afscheid en begrafenis van jjajja) vol frisse moed en energie op maandag weer van start voor onze tweede week.
Maandag zijn we getuige van een, wat wij waarschijnlijk noemen, staaltje werkverschaffing:
Samantha wil graag in kaart hebben wat de uitgaven van de school sinds de start tot nu toe zijn en haalt het kasboek tevoorschijn.
Noa zit met pen en papier naast haar en noteert alle uitgaves en mij wordt gevraagd om alle bedragen per maand op te tellen met de rekenmachine.
Dat dit ook direct vanuit het kasboek kan, leggen we later nog wel eens uit.

beestenboel

Image

De school draait verlies, de varkens op het terrein van Samantha kunnen niet verzorgd worden waardoor we inkomsten mis lopen.
Het is lastig bij regen om naar de school te komen vanuit haar huis.
Ik kijk Samantha aan en zeg: als we geen actie ondernemen naar de varkens toe, verlies je inkomsten.
What if....
We de varkens naar school halen, als we een stuk grond naast de school kunnen kopen (die we toch nodig hebben voor buitenspeelterrein van de kinderen) en je neemt de verzorging van varkens op in het lesprogramma van school?
Heb je meteen een USP!
Ze kauwt op mijn woorden en zegt: past dat allemaal?
Ik haal mijn schouders op en zeg: dat weet ik niet, maar we kunnen passen, meten, tekenen?
Die middag buigen Jutta en ik ons over de plattegrond; helaas geen elektriciteit waardoor we één en ander niet uit kunnen zoeken.
Wel een tevreden gevoel omdat we denken in mogelijkheden.

ze heette Johanna, we kennen haar als jjajja

Image

Vrijdag avond, Jutta en ik hebben net gegeten, ik schenk nét een glas wijn in, als er rond half 8 wordt aangeklopt: Samantha.
Jutta grapt: nee, we doen na 19 uur niet meer open maar doet de deur uiteraard voor haar open.
Hoewel er, zoals altijd, een glimlach op het gezicht van Samantha te zien is, staan haar ogen ernstig.
Ze neemt plaats en zegt: we hebben een probleem, of meer: we hebben slecht nieuws ontvangen.
Ik denk automatisch aan een tegenvaller voor de school of het project, maar dan zegt Samantha: ik heb zojuist het bericht ontvangen dat jjajja is overleden.
Volgens mij zet ik grote ogen op en schud ik met enig ongeloof mijn hoofd: hoezo?
Vanmiddag hebben we nog geld gegeven om haar de komende maand te voorzien van melk.
Heeft iemand dit aan zien komen?

inzicht, overzicht, uitzicht?

Image

Enige hulp, uit welke hoek dan ook, kunnen we wel gebruiken.
Na ons tollende hoofd van alle informatie van Samantha, bezoekt Chantal ons en ook met haar informatie wordt de puzzel wat completer: het plan was eerst de school opknappen en dan pas (weer) lesgeven.
Echter, er wordt nu al lesgegeven en dat in een school waarvan wij vinden dat die niet hygienisch, veilig en verantwoord is (en dan houden we niet eens de Westerse standaard aan)
Wat een gelukje dat de school nu drie weken dicht is vanwege de vakantie.....
De tegenvallers, of laat ik zeggen: waar we geen rekening mee hebben gehouden/wat we niet wisten:
· Het schoolseizoen start in januari dus de groei van 10 naar 26 kinderen kan pas per januari 2018.
· Tot die tijd is de school niet kostendekkend, laat staan winstgevend.
· Leerkrachten die op school werken, krijgen salaris plus kost en inwoning (dat betekent kostbare ruimte in de school)

slippery when wet

Image

Eindelijk is het zover: het vertrek voor 7 weken Uganda.
Zó lang naar uitgekeken en met bijna 10.000 van de nodige 11.500 euro metonsmee,om het doel te verwezenlijken: onderwijs en kinderopvang in de regio Masaka.
Er gaat veul, heul veul bagage mee met spullen die daar óf niet te koop zijn óf heel erg prijzig.
Rond half 5 sta ik op om de laatste puntjes op de i te zetten en om kwart over 8 treffen Jutta en ik elkaar op Schiphol.
Wát een bagage! 1 stuk wil ik sealen dus meteen de andere stuks gewogen: 22, 24, 23.7. Oke, dat betekent herinpakken.
Gelukkig veel geduld en positieve reacties bij KLM personeel en omstanders.
Soepele vlucht alleen even balen van anderhalf uur aan de grond bij Kigali, Rwanda.
Online visum aanvragen blijkt geen meerwaarde te hebben, want we staan alsnog een half uur in de rij.

goud en groot

Image

Sogni dóro: droom gouden dromen.
Gouden dromen en grote dromen, ik hou ervan!
Vandaag een ontzettend leuk gesprek gehad bij de Wilde Ganzen.
Het is voor te stellen dat ze ons project niet in twee weken kunnen beoordelen dus voor het komende project (onderwijs en kinderopvang in Uganda) kunnen ze niets betekenen.
Maar of we alsjeblieft bij terug komst willen vertellen wat we hebben kunnen realiseren en wat de vervolgstappen zijn.
De vervolgstappen....juist, denk ik terwijl ik terug rijd naar huis.
Ik ben zo bezig met het komende project (14 days before take off) dat ik nog geen kans heb gezien en genomen om na te denken over: en daarna dan?
En dat is niet helemaal waar, corrigeer ik mezelf: ik heb wel degelijk gesproken en gebrainstormd met vriendin Simone en haar man:

win-win

Image



Ja hoor, daar zijn we weer, met een update en ja, eerlijk is eerlijk: we brengen onze stichting weer onder de aandacht.

En uiteraard hebben we nog steeds geld nodig om de lagere school op het platteland van gebied Zsaza structureel en voor de lange termijn op poten te zetten.

En uiteraard begrijpen we het dat het vervelend kan zijn dat je dat wéér gaat lezen.

En alle begrip dat niet iedereen net zo gecharmeerd is van de producten die gemaakt zijn in de naaischool van Cepo en via onze website te koop zijn als wij dat zijn.



Maar wat we nu hebben......een combinatie van een winkelen, een goed gevoel én een goed doel.

Ja, hebben we je aandacht?

Vrouwen en mannen die graag winkelen, opgelet!

Zo goed als iedereen koopt wel eens online, want gemak dient de mensen en er zijn spullen die hebben we nodig óf die willen we graag.

mag ik van jullie....een momentje en een procentje?

Image

Lieve allemaal,

Graag een momentje van jullie tijd voor een update over Cepo en onze stichting.
Beginnend met goed nieuws!
De ANBI status van Friends of Cepo (Uganda) Foundation is in da pocket!
Dat betekent dat de donaties die worden gedaan t.b.v onze stichting fiscaal aftrekbaar zijn voor de gever.
Meer informatie hierover vind je op onze website: www.friendsofcepo.org


Sinds de aankoop van het stuk land met gebouwen (hoewel dat wel een erg chique omschrijving is van wat er op het land staat) d.m.v een renteloze lening, heeft project Cepo niet stilgezeten.
De dames van het project hebben zich verdiept in de fundering, de renovatie en het opknappen van de gebouwen zodat deze geschikt zijn voor het geven van onderwijs, óók op de lange termijn

Alle berichten

Claudia Ros

Name: Claudia Ros
Leeftijd: 47

Was vrijwilliger bij Community Empowerment Program - CEPO van 08 mei 2017 tot 23 jun 2017

Was vrijwilliger bij Community Empowerment Program - CEPO van 16 mei 2016 tot 03 jun 2016

Was vrijwilliger bij Community Empowerment Program - CEPO van 19 jan 2015 tot 15 feb 2015

Was vrijwilliger bij Community Empowerment Program - CEPO van 11 feb 2013 tot 08 mrt 2013

Was vrijwilliger bij Worancha van 21 nov 2011 tot 16 dec 2011

Was vrijwilliger bij Umthombo van 29 jan 2011 tot 15 feb 2011

Was vrijwilliger bij Umthombo van 01 mrt 2010 tot 27 mrt 2010

Over mij:

Optimistische realist, enthousiast en vastberaden.


Twee keer Zuid Afrika, project Umthombo
1 keer Ethiopië.

Meer...